Terwijl N-VA en Banzai Bart volop de zwarte piet krijgen doorgeschoven, gaat het formatiegestommel gewoon zijn oude gangetje. Hoeveel geheime rendez-vous, spook- en schootnota’s en koninklijke interventies zijn er eigenlijk nog nodig om dit land aan een regering te helpen? Eigenlijk kunnen we al lang niet meer spreken van een formatieberaad of een coalitievorming; zoals Guy Tegenbos het mooi verwoorde: dit is eigenlijk diplomatieke overleg tussen twee landen, en dat verloopt altijd traag.
Wat verwijten we N-VA nu eigenlijk? Dat ze voor een keer ‘neen’ zeggen tegen de Francofone expansiedrang? Dat ze willen uitvoeren wat ze hun kiezers beloofd hebben? Dat ze hun politieke ziel niet te grabbel willen gooien voor een sprotje hier of een borrelnootje daar? Dat ze hun gedachtegoed niet verloochenen voor een handvol zilverlingen? Kan je eigenlijk iets anders verwachten van een partij die nota bene ontstaan is met de leuze “Woord houden !“. Rare jongens, die journalisten.
CD&V-coryfeeën Wilfried Martens en Mark Eyskens, die zelfs spreken van een gijzeling, mogen niet vergeten met welk programma en met welke beloften hun partij wederom de volkspartij is geworden die ze ooit is geweest. Beter bestuur, meer Vlaanderen, minder Paars en “wie gelooft die mensen nog”, zij vormden samen de sleutel tot de zestien. Trouwens, diezelfde twee oud-premiers tekenden vandaag het Federaal Pact, een initiatief van het Belgicistische B-Plus ter versterking van de federale staat. De Morgen had het trouwens over de ondertekenaars als de “twaalf politieke kopstukken“. Nu kan je Annemie Neyts, Adelheid Byttebier en Freddy Willockx veel dingen aanwrijven, maar toch moeilijk dat ze een politiek kopstuk zouden zijn.
Is dat eigenlijk diezelfde Martens die vroeger nog praeses was van KVHV-Leuven, op de barricade stond en strijdvaardig “geef ons wapens” riep? Of hoe oude revolutionairen zich maar al te graag nestelen in de knusse fauteuils van de heersende klasse.
N-VA nu dumpen zou een strategische blunder van formaat zijn. Het zou de centrum-rechtse flank volledig open gooien en Jean-Marie Dedecker de opportuniteit geven samen met de N-VA ver boven de tien procent te stijgen.
Ah. Interesting times indeed.
Update: gelukkig heeft Bart De Wever ook nog fans.
